زندگیشو جا گذاشته پی ماجرای عشقت

 قلبم میزنه برای عشقت

 تو یک اسمی که همیشه میمونه تو خاطراتم

 توگذشتی و پریدی من هنوز تو ماجراتم

 من یه دلداده ی خسته تو کتابای نبسته

 تویی عکس یه عروسک که تو آینه نشسته

 کاش دلش نیا زمونه برای ما کم بذاره

 کاشکی دنیا ما دوتا رو سر راه هم بذاره

          ولی باور نکردی

  گفتم از نامهربان بودن پشیمان میشوی فردا

          ولی باور نکردی

  گفتم از ناباوری مردم بیا و باورم کن

  کم کن آزارم که میمانی تک و تنها

         ولی باور نکردی

  اشک من را دیدی و خندیدی و خونسرد رفتی

  سوختنها را تماشا کردی و پرپر زدنها را

        ولی باور نکردی

   من به توخوبی نموندم تو بدی کردی به من

   گفتم ای غافل ندارد ارزش این دنیا

        ولی باور نکردی

     نبودی ندیدی چه ویرونه شد دل

      نبودی ندیدی پریشونیهامو

      فقط باد و بارون شنیدن صدامو

      غمت سرد و وحشی به ویرونه میزد

      دلم با تو خوش بود و پیمونه میزد

      نه مرد قلندر نه آتش پرستم

      فقط با خیالت شبها مست مستم

      الهی سحر پشت کوها بمیره

      خدا این شبها رو از عاشق نگیره

      نه یک شب که هر شب دلم بیقراره

      میخواد مثل بارون بباره بباره

      شب دختر تنها همش یاد یار

      پر از گریه ی تلخ بی اختیار

      شب دختر تنها شب بی تو مردن

      شب غربت و دل به مستی سپردن

      شبهای جوونی چه بی اعتباره

      همش بی قراری همش انتظاره

چون نمردم هستم

           پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گرچه از فرط غروراشکم از دیده نریخت

بعد تو لیک پس از آن همه سال........

                             کس ندیده به لبم خنده هنوز

گفتی از دل برود یار چو از دیده برفت

      سالهاست که از دیده ی من رفتی و لیک

         دلم از مهر تو آکنده هنوز

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

    گر که گورم بشکافند عیان میبینند

        زیر خاکستر جسمم باقیست

               آتش سرکش و سوزنده هنوز

امروز روز ولنتاین

     دوستای گلم  

                همیشه عاشق بمونید

  نگاهتون چه آشناست

  اگه بپرسین از دلم میگم گرفتار شماست

  نگاهتون پیش من حواستون جای دیگه س

  خیالتون اینجا که نیست پیش یه رسوای دیگه س

  نفس نفس تو سینه ام عطر نفسهای شماست

  اگر که قابل بدونی خونه ی دل جای شماست

  میمیرم از حسادت دلی که دلدار شماست

  کاش می دونستم اون کیه که این روزا یار شماست

  خوشا به حال اون کسی که توی رویای شماست

  شما گناهی نداری این روزگار بی وفاست

  تو خلوت شبونه ام خالی فقط جای شماست

  تو جام می تموم شب نقش دو چشمای شماست

  نفس نفس تو سینه ام عطر نفسهای شماست

  اگر که قابل بدونی خونه ی دل جای شماست

                   خونه ی دل جای شماست

من موندم و خیال تو با این دل دربه درم

غروب شد و بازم دلم به فکرته به یادته

نگاه بی قرار من تو حسرت نگاهته

خسته شدم از این همه تنهایی و نبودنت

منتظر تو موندن و هیچ وقت تو رو ندیدنت

خسته شدم از این همه آواره گی دربه دری

به دنبال تو بودن و از تو نبودن خبری

به جون تو خسته شدم

خسته و درمونده شدم

روزهای عمر من همه بدون توهدرشدن

به خاطر نبودنت همشون بی ثمر شدن

بیا واین دو روزه ی باقی مونده ی عمرمو

بذار کنار تو باشم (تمومش کن عذابمو)

              بی تو درمانده وخسته زخمی از تاب و تب موندن و رفتن

              ای غم دنیا مثل رویا توی چشمای تو پنهون

              بی تو نفس میله ی زندون نذر تو عاشقی این دل داغون

              آرزویی که ندارم به جز از نور نگاهت به شب من

              نفسم بی تو می گیره چشم من مونده به راهت تو شب من

              انتظاری که کشیدم همه با اشک تو کابوس شب من

              شب من بی تو می میره شده چشمای تو فانوس شب من

              تو رو به دنیا نمیدم بسه هرچی سختی دیدم

              ای تو از همه خودی تر با تو از قفس پریدم

              بی صدا به پات شکستم دل به چشمای تو بستم

              خط بزن تنهایی هامو که به پای تو نسشتم

                 اخه مگه حرفی زدم؟زخم زبونی من زدم؟

اره همش بهونه بود مساله یار دیگه بود

                دلت هوایی شده بود....کارم از کار گذشته بود 

برو با یارت عزیزم......رها کن این تن منو

               الهی صد ساله بشه عشق قشنگت عزیزم

اما یه قول بهم بده........یارتوتنها نذاری

               که مثل من اسیر بشه اواره از خونه بشه 

منم یه قول بهت میدم........یه روز فراموشت کنم

              قلبمو سنگیش بکنم......عشقتو خاکستر کنم

اگه یه روز خواستی گلم کسی رو نفرین بکنی

        بگو که مثل من بشه      

                 زجر جدایی بکشه

         من همون جزیره بودم

         واسه عشق بازی موج قامتم یه بستر نرم

         یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس دریا

         یه نگین سبز خالص روی انگشتر دریا  

        تا که یکروز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی

        غصه های عاشقی رو تو وجودم جاگذاشتی

        زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیرورو شد

        برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

        تا نفس کشیدی انگار نفسم برید تو سینه

        ابر و باد و دریا گفتن حس عاشقی همینه

             اومدی تو سرنوشتم...بی بهونه پا گذاشتی

        اما تا قایقی اومد از منو دلم گذشتی

         رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا      

        من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا

        دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

        لحظه های بی تو بودن می گذره اما به سختی

        دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره

        ولی حتی وقت مردن باز سراقتو می گیره

        میرسه روزی که دیگه قعر دریا می شه خونم

        اما تو دریای عشقت باز یه گوشه ای میمونم    

این چه عشقی است که در دل دارم

من از این عشق چه حاصل دارم

می گریزی ز من و در طلبت

باز هم کوشش باطل دارم

باز لبهای عطش کرده ی من

عشق سوزان تو را می جوید

می تپد قلبم و با هر طپشی

قصه ی عشق تو را می گوید

با صدایی بلندتراز پرواز کبوتران عاشق

بی هیچ صدایی چون فریاد دوستت دارم

دوستت دارم را می توان با طپش یک قلب به تمام جهانیان رساند

پس بگذار بدون هیچ شرمی بگویم

                                      دوستت دارم

اگر چه نیست وصالی ولی خوشم به خیالت.....